Pesticides increase risk for Parkinson’s disease – Τα φυτοφάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης νόσου Πάρκινσον

Pesticides

Previous studies have shown the certain pesticides can increase the risk for developing Parkinson’s disease. Now, UCLA researchers have now found that the strength of that risk depends on an individual’s genetic makeup, which in the most pesticide-exposed populations could increase the chances of developing the debilitating disease by two- to six-fold.

In a previous study published January 2013 in the Proceedings of the National Academy of Sciences, the UCLA research team discovered a link between Parkinson’s and the pesticide benomyl, a fungicide that has been banned by the U.S. Environmental Protection Agency. That study found that benomyl inhibited an enzyme called aldehyde dehydrogenase (ALDH), which converts aldehydes highly toxic to dopamine cells into less toxic agents, and therefore contributed to the development of Parkinson’s.

In this study, UCLA researchers tested a number of other pesticides and found 11 that also inhibit ALDH and increase the risk of Parkinson’s, and at much lower levels than those at which they are currently being used, said study lead author Jeff Bronstein, a professor of neurology and director of movement disorders at UCLA.

Bronstein said the team also found that people with a common genetic variant of the ALDH2 gene are particularly sensitive to the effects of ALDH-inhibiting pesticides, and were two to six times more likely to develop Parkinson’s than those without the variant when exposed to these pesticides.

The results of the epidemiological study appear Feb. 5, 2014 in the online issue of Neurology, the medical journal of the American Academy of Neurology.

“We were very surprised that so many pesticides inhibited ALDH and at quite low concentrations, concentrations that were way below what was needed for the pesticides to do their job,” Bronstein said. “These pesticides are pretty ubiquitous, and can be found on our food supply and are used in parks and golf courses and in pest control inside buildings and homes. So this significantly broadens the number of people at risk.”

The study compared 360 patients with Parkinson’s in three agriculture heavy Central California counties to 816 people from the same area who did not have Parkinson’s. Researchers focused their analyses on individuals with ambient exposures to pesticides at work and at home, using information from the California Department of Pesticide Regulation.

In the previous PNAS study, Bronstein and his team determined the mechanism that leads to increased risk. Exposure to pesticides starts a cascade of cellular events, preventing ALDH from keeping a lid on DOPAL, a toxin that naturally occurs in the brain. When ALDH does not detoxify DOPAL sufficiently, it accumulates, damages neurons and increases an individual’s risk of developing Parkinson’s.

“ALDH inhibition appears to be an important mechanism by which these environmental toxins contribute to Parkinson’s pathogenesis, especially in genetically vulnerable individuals,” said study author Beate Ritz, a professor of epidemiology at the Fielding School of Public Health at UCLA. “This suggests several potential interventions to reduce Parkinson’s occurrence or to slow its progression.”

In this study, the research team developed a lab test to determine which pesticides inhibited ALDH. Then the researchers found that those participants in the epidemiologic study with a genetic variant in the ALDH gene were at increased risk of Parkinson’s when exposed to these pesticides. Just having the variant alone, however, did not increase risk of the disease, Bronstein said.

“This report provides evidence for the relevance of ALDH inhibition in Parkinson’s disease pathogenesis, identifies pesticides that should be avoided to reduce the risk of developing Parkinson’s disease and suggests that therapies modulating ALDH enzyme activity or otherwise eliminating toxic aldehydes should be developed and tested to potentially reduce Parkinson’s disease occurrence or slow its progression particularly for patients exposed to pesticides,” the study states.

The study was funded in part by the National Institute of Environmental Health Sciences (P01ES016732, R01ES010544, 5R21ES16446-2 and U54ES012078), the National Institute of Neurological Disorders and Stroke (NS038367), the Veterans Administration Healthcare System, the Michael J. Fox Foundation, the Levine Foundation, the Parkinson Alliance, the National Defense Science and Engineering Graduate Fellowship and the Ruth L. Kirschstein Institutional National Research Service Award in Molecular Toxicology (T32ES015457).

Τα φυτοφάρμακα αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης νόσου Πάρκινσον

wheeler-parkinson_s

Κάποια φυτοφάρμακα, κυρίως εντομοκτόνα και ζιζανιοκτόνα, αυξάνουν τον κίνδυνο εκδήλωσης νόσου Πάρκινσον, ειδικά στα άτομα με γενετική προδιάθεση, σύμφωνα με αμερικανική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό έντυπο Neurology.

Οι ερευνητές της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στο Λος Άντζελες, με επικεφαλής τον Δρ Τζεφ Μπρονστάιν, διαπίστωσαν ότι ο κίνδυνος είναι ιδιαίτερως αυξημένος ακόμη και όταν τα επίπεδα έκθεσης στα φυτοφάρμακα είναι εντός των ορίων ασφαλείας, όπως στην περίπτωση χρήσης για τις αγροτικές καλλιέργειες.

Αξίζει να σημειωθεί ότι και παλαιότερες μελέτες είχαν διαπιστώσει συσχέτιση μεμονωμένων φυτοφαρμάκων με τη νόσο του Πάρκινσον, αλλά η παρούσα έρευνα δείχνει ότι, αφενός το πρόβλημα αφορά πολλά φυτοφάρμακα και, αφετέρου, αποκαλύπτει τον ατομικό κίνδυνο του καθενός, σύμφωνα με το DNA του.

Οι επιστήμονες του αμερικανικού πανεπιστημίου, έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 360 ασθενείς με νόσο Πάρκινσον (που ζούσαν σε αγροτικές περιοχές) και τους συνέκριναν με 816 υγιή άτομα. Οι νευρολόγοι εξέτασαν σε ποιό βαθμό ήταν εκτεθειμένοι οι άνθρωποι σε φυτοφάρμακα, είτε στη δουλειά, είτε στο σπίτι τους. Η μελέτη έδειξε ότι, οι πιο εκτεθειμένοι στα φυτοφάρμακα είχαν διπλάσια έως εξαπλάσια πιθανότητα να εκδήλώσουν νόσο Πάρκινσον, ανάλογα και με το γενετικό υπόβαθρό τους.

Όπως εξηγούν οι ερευνητές, μερικά φυτοφάρμακα αναστέλλουν τη δράση ενός ενζύμου, της αλδεϋδικής αφυδρογονάσης (ALDH), που παίζει ρόλο στην απομάκρυνση των τοξικών ουσιών από τα κύτταρα, καθώς και στον μεταβολισμό του αλκοόλ στον οργανισμό. Το «μπλοκάρισμα» της δράσης της από κάποια φυτοφάρμακα λειτουργεί βλαπτικά για τα νευρικά κύτταρα.

Επιπλέον, όσοι έχουν στο γονιδίωμά τους μια συγκεκριμένη παραλλαγή του γονιδίου ALDH2, αντιμετωπίζουν πολλαπλάσιο κίνδυνο για εκδήλωση νόσου Πάρκινσον, όταν εκτίθενται στα εν λόγω χημικά.

«Η νόσος Πάρκινσον είναι μια ασθένεια που σε πολλές περιπτώσεις απαιτεί τη συνύπαρξη τόσο γενετικών, όσο και περιβαλλοντικών παραγόντων για να εμφανιστεί», εξηγεί ο Δρ Μπρονστάιν.

«Τα ευρήματά μας δείχνουν ότι η αναστολή του ενζύμου ALDH φαίνεται να αποτελεί σημαντικό μηχανισμό μέσω του οποίου τα φυτοφάρμακα μπορούν να συμβάλουν στην ανάπτυξη της νόσου Πάρκινσον», προσθέτει, ιδίως, στο βαθμό που κάποιος εκτίθεται τόσο στη δουλειά του (εφ’ όσον ασχολείται με τη γεωργία), όσο και στο σπίτι του. Όσοι εκτίθενται σε πάνω από τρία φυτοφάρμακα στη δουλειά και το σπίτι, έχουν υπερτριπλάσιο κίνδυνο σε σχέση με όσους δεν εκτίθενται καθόλου.

Οι ερευνητές ανέπτυξαν ένα τεστ που εντοπίζει ποιά από τα φυτοφάρμακα που χρησιμοποιούνται στη γεωργία, είναι πιο επικίνδυνα για νόσο Πάρκινσον, επειδή αναστέλλουν τη λειτουργία της αλδεϋδικής αφυδρογονάσης. Πρόκειται για τα διθειοκαρβαμιδικά παράγωγα, τα οργανοχλωριούχα, τις ιμιδαζόλες και τα δικαρβοξυμίδια. Ενδεικτικά, η διελδρίνη φαίνεται να αυξάνει κατά έξι φορές τον κίνδυνο για νόσο Πάρκινσον.

«Εκπλαγήκαμε από το πόσα φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα αναστέλλουν το ένζυμο ALDH και μάλιστα σε αρκετά χαμηλές συγκεντρώσεις, κάτω από αυτές που απαιτούνται για να κάνουν τη δουλειά τους. Αυτά τα φυτοφάρμακα είναι πανταχού παρόντα και μπορούν να βρεθούν στην τροφική αλυσίδα μας, να χρησιμοποιούνται στα πάρκα και στα γήπεδα γκολφ, καθώς και για την καταπολέμηση των εντόμων στο εσωτερικό των σπιτιών και των άλλων κτιρίων. Συνεπώς είναι μεγάλος ο αριθμός των ανθρώπων που δυνητικά τίθενται σε κίνδυνο», υπογραμμίζει ο Δρ Μπρονστάιν.

Source

Fitbit Flex Wireless Activity

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: