Childhood bullying can cause problems decades later


Years after the psychological sting of frequent bullying, researchers say the effects can extend to lower levels of education, physical and cognitive health problems, and poor social functioning.

Chances are some people still remember the name of that bully who stole their lunch money or pushed them down the stairs 30 years ago.

While the psychological effects of bullying in adolescence are well documented, a new study published Thursday in The American Journal of Psychiatry shows harmful effects can extend decades after the initial bullying. Researchers found those bullied in childhood had lower levels of education, greater physical and cognitive health problems, and poor social functioning throughout their lives, compared to those who were not bullied.

For five decades, The National Child Development Study followed almost 8,000 participants of children born in England, Scotland and Wales. In 1958, they assessed children ages 7-11 and found 28% of the participants were occasionally bullied and 15% were frequently bullied. The researchers checked in with the participants at 23, 45 and 55 and assessed mental health problems, physical health and cognitive health. The study also found men who were bullied were more likely to be unemployed and earn less.

“We found the kids who were victims of bullying didn’t manage to move up or move on possibly because they are so used to being pushed down,” says Louise Arseneault, a senior investigator on the study, and professor at King’s College London. “Even in middle age, some of those bullied may not have as good of jobs or earn as much money.”

While those who were bullied did not have a higher dependence on alcohol, the study found mental health problems in the adults who were bullied were similar to those found in studies on long-term effects on children who were abused or placed in public care.

“Generally in mental health you see problems in adulthood are carried on from difficulty the person experienced in childhood,” says Daniel Blake, a clinical psychologist in Huntington Woods, Mich.

While the study was undertaken in 1958, in the current digital age there are even more outlets for bullying, and many times what may have been isolated to school is now following kids home. Many states have passed anti-bullying laws or policies that deal directly with cyberbullying. With the many different outlets kids have today, parents have to promote open dialogue with their children, says Stuart Twemlow, a professor of psychiatry and behavioral sciences at the Baylor College of Medicine in Houston.

“Kids can be bullied without parents knowing at all,” Twemlow says. “We need to continue talking about bullying so kids can know it’s OK to talk about it, OK to cry about it and OK to say my life is horrible.”

Cases of cyberbullying have led to several high-profile suicide cases in the USA in the past year. Likewise, the study found the participants who were bullied as children had higher levels of anxiety and suicidal thoughts or even suicidal plans at age 45 than those who were not bullied.

“While a certain portion of kids who are bullied end up fine, this highlights that bullying can contribute to later outcomes in different areas of life,” Arseneault says. “Bullying should not be brushed off as a part of growing up.”

Οι αρνητικές επιδράσεις του bullying δεν σταματούν στην εφηβεία

Μία έρευνα από το παρελθοντικό 1958, έρχεται να φανερώσει τα διαχρονικά και αρνητικά αποτελέσματα του bullying σήμερα στους ενήλικες.

Oι πιθανότητες, ώστε μερικοί άνθρωποι να θυμούνται ακόμα το όνομα του νταή που πριν από 30 χρόνια έκλεψε τα χρήματα του γεύματός τους ή τους έσπρωξε από τις σκάλες, είναι πολλές.

Ενώ οι ψυχολογικές επιπτώσεις του εκφοβισμού στην εφηβεία είναι καλά τεκμηριωμένες, μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο “The American Journal of Psychiatry” δείχνει ότι οι βλαβερές συνέπειες του εκφοβισμού μπορούν να επεκταθούν δεκαετίες μετά την αρχική περίοδο που συνέβη. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι εκείνοι που εκφοβίστηκαν στην παιδική ηλικία είχαν χαμηλότερα επίπεδα ακαδημαϊκής εκπαίδευσης, περισσότερα σωματικά και ψυχολογικά προβλήματα υγείας και κακή κοινωνική λειτουργικότητα σε όλη τη ζωή τους, σε σύγκριση με εκείνους που δεν είχαν πέσει θύμα εκφοβισμού.

Για πέντε δεκαετίες, η “The National Child Development Study” ακολούθησε σχεδόν 8.000 συμμετέχοντες των παιδιών που γεννήθηκαν στην Αγγλία, τη Σκωτία και την Ουαλία. Το 1958, αξιολόγησαν παιδιά ηλικίας 7-11 και βρέθηκε ότι το 28% των συμμετεχόντων είχαν κατά διαστήματα εκφοβιστεί και το 15% ήταν συχνά θύμα εκφοβισμού. Οι ερευνητές ήλεγξαν ξανά τους συμμετέχοντες στα 23, 45 και 55 τους χρόνια και αξιολόγησαν τα προβλήματα ψυχικής υγείας, της σωματικής και της διανοητικής τους υγείας. Η μελέτη διαπίστωσε ότι οι άνδρες που ήταν θύματα εκφοβισμού ήταν πιο πιθανό να είναι άνεργοι και να κερδίζουν λιγότερα.

“Βρήκαμε ότι τα παιδιά που ήταν θύματα εκφοβισμού δεν κατάφεραν να εξελιχθούν επαγγελματικά και προσωπικά ενδεχομένως επειδή είναι τόσο συνηθισμένα να ωθούνται προς τα κάτω”, λέει Louise Arseneault, ανώτερος ερευνητής της μελέτης και καθηγητής στο King s College του Λονδίνου. “Ακόμα και στη μέση ηλικία, ορισμένοι από αυτοί που εκφοβίστηκαν μπορεί να μην είχαν τόσο καλές θέσεις εργασίες ή να κερδίζουν τόσα πολλά χρήματα”.

Σε ερευνητικές αντιστοιχίες διαπιστώθηκε επίσης ότι ενώ εκείνοι που ήταν θύματα εκφοβισμού δεν είχαν μεγαλύτερη εξάρτηση από το αλκοόλ, η μελέτη διαπίστωσε προβλήματα ψυχικής υγείας, σε ενήλικες που είχαν υποστεί εκφοβισμό, παρόμοια με εκείνα που βρέθηκαν σε μελέτες σχετικά με τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις στα παιδιά που είχαν κακοποιηθεί ή είχαν τοποθετηθεί σε δημόσια πλαίσια.

“Σε γενικές γραμμές στον τομέα της ψυχικής υγείας, παρατηρείται ότι προβλήματα στην ενήλικη ζωή, ενδέχεται να μεταφέρονται μέσα από τις δυσκολίες που αντιμετώπισε ένας άνθρωπος στην παιδική ηλικία”, λέει ο Daniel Blake, κλινικός ψυχολόγος στο Huntington Woods.

Αν και η μελέτη πραγματοποιήθηκε το 1958, στη σημερινή ψηφιακή εποχή υπάρχουν ακόμη περισσότερες περιπτώσεις για εκφοβισμό και πολλές φορές αυτό που μπορεί να έχει περιοριστεί στο σχολείο ακολουθεί τώρα τα παιδιά και στο σπίτι. Πολλά κράτη έχουν θεσπίσει νόμους ή πολιτικές κατά του εκφοβισμού που ασχολούνται άμεσα με το cyberbullying. Με τις πολλές διαφορετικές ενασχολήσεις των παιδιών σήμερα, οι γονείς χρειάζεται να προωθήσουν τον ανοικτό διάλογο με τα παιδιά τους, λέει ο Stuart Twemlow, καθηγητής της ψυχιατρικής και των συμπεριφοριστικών επιστημών στο Baylor College of Medicine στο Χιούστον.

“Τα παιδιά μπορεί να πέφτουν θύματα εκφοβισμού χωρίς οι γονείς να το γνωρίζουν καθόλου”, λέει ο Twemlow. “Πρέπει να συνεχίσουμε να μιλάμε για τον εκφοβισμό, ώστε τα παιδιά να γνωρίζουν ότι είναι αποδεκτό να μιλάμε γι ‘αυτό, ότι επιτρέπεται να κλαίνε αν πέσουν θύματα εκφοβισμού και ότι είναι επιτρεπτό να μην τους αρέσει και να θέλουν να το αλλάξουν”.

Αντίστοιχα περιστατικά cyberbullying που έχουν παρατηρηθεί στις ΗΠΑ, έχουν οδηγήσει σε διάφορες περιπτώσεις αυτοκτονίας κατά το παρελθόν έτος. Παρομοίως, η μελέτη διαπίστωσε ότι οι συμμετέχοντες που ήταν θύματα εκφοβισμού όταν ήταν παιδιά, είχαν υψηλότερα επίπεδα άγχους και αυτοκτονικές σκέψεις ή ακόμα και τάσεις αυτοκτονίας σχέδια στην ηλικία των 45 από ό, τι εκείνοι που δεν ήταν θύμα εκφοβισμού.

“Αν και ένας συγκεκριμένος αριθμός παιδιών που έπεσαν θύμα εκφοβισμού καταλήγουν χωρίς κανένα πρόβλημα στην ενήλικη ζωή τους, η παραπάνω ψυχολογική έρευνα καταδεικνύει ότι ο εκφοβισμός μπορεί να συμβάλει σε μετέπειτα αποτελέσματα στους διάφορους τομείς της ζωής”, λέει ο Arseneault. “Ο εκφοβισμός δυστυχώς δεν αποτινάσσεται από τον άνθρωπο καθώς μεγαλώνει”.


Η Τηλεφωνική Συμβουλευτική Υπηρεσία της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. λειτουργεί από τον Ιούνιο του 2005.

Από τον Δεκέμβριο του 2009, η Τηλεφωνική Συμβουλευτική Υπηρεσία της ΕΨΥΠΕ περιλαμβάνει τη «Γραμμή-Σύνδεσμο 801 801 1177» και τη «Γραμμή στήριξης παιδιών και εφήβων 116 111».

Η «Εταιρεία Ψυχοκοινωνικής Υγείας του Παιδιού και του Εφήβου» (Ε.Ψ.Υ.Π.Ε.), Επιστημονικό μη κερδοσκοπικό Σωματείο, είναι από τους πρώτους φορείς στην Ελλάδα που από το 1991 συμβάλλει στην Ψυχιατρική Μεταρρύθμιση και αναπτύσσει δραστηριότητες με τη λειτουργία νέων, πρότυπων υπηρεσιών (Κέντρο Ημέρας, Συμβουλευτικές Υπηρεσίες κ.α.) και την υλοποίηση προγραμμάτων και παρεμβάσεων προαγωγής της ψυχικής υγείας του παιδιού και του εφήβου.

Επιστημονικός υπεύθυνος της Ε.Ψ.Υ.Π.Ε. είναι ο κος Ι. Τσιάντης, Αν. Καθηγητής Παιδοψυχιατρικής της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Από τον Ιούλιο του 2013 οι γραμμές έχουν διαφοροποιηθεί ως εξής:

  • 116 111 | Γραμμή αποκλειστικά για Παιδιά & Εφήβους
  • 801 801 1177 | Γραμμή αποκλειστικά για Γονείς
  • 111 30 | Γραμμή αποκλειστικά για Εκπαιδευτικούς

Η υπηρεσία λειτουργεί με τη χρηματοδότηση και εποπτεία του Υπουργείου Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης.


2 Responses

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in: Logo

You are commenting using your account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: